Έπιπλο με ξύλινα συρτάρια, ειδικά σχεδιασμένα για την ταξινόμηση και αποθήκευση τυπογραφικών στοιχείων. Κάθε κάσα αποτελούνταν από τόσα κουτάκια (στοιχειοθήκες) όσα και ο αριθμός των στοιχείων που περιελάμβανε μία γραμματοσειρά (γράμματα, σημεία στίξης, αριθμοί κλπ). Ο στοιχειοθέτης έπρεπε να θυμάται την θέση κάθε στοιχείου από μνήμης. Η διάταξη των ελληνικών τυπογραφικών στοιχείων μέσα στην κάσα χωριζόταν σε 2 μέρη, πάνω και κάτω. Το επάνω μέρος είχε τρία τμήματα: κεφαλαία, σημεία στίξης, πεζά φωνήεντα τονισμένα και με πνεύματα σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς. Το κάτω μέρος της κάσας είχε δύο τμήματα: στο ένα τμήμα υπήρχαν τα εισαγωγικά, οι παράγραφοι, τα ερωτηματικά, οι παρενθέσεις και οι αγκύλες, οι παύλες, μερικά σύμφωνα, μερικά άτονα φωνήεντα, και τα διάστιχα των 4 στιγμών. Στο άλλο τμήμα υπήρχαν οι αριθμοί, τα άτονα φωνήεντα, τα φωνήεντα που είναι άτονα με υπογεγραμμένη, τα σύμφωνα, οι κεραίες, οι τελείες, τα κόμματα, τα σημεία ισότητας και τα διάστιχα των 2, 3, 6, 12 στιγμών, καθώς και μερικά διάστιχα για το κλείσιμο της αράδας.